19 maja 2026 r. w naszej szkole odbyło się wyjątkowe spotkanie z panem Dariuszem Celińskim, przedstawicielem Fundacji „Orla Straż”. Był to dzień, w którym nie mówiliśmy o pomocy z daleka. Mówiliśmy o pomocy, która ma twarz, imię, historię i konkretnego człowieka po drugiej stronie.
W spotkaniach uczestniczyli uczniowie klas I-III, IV-VI oraz VII-VIII. Każda grupa mogła usłyszeć o działalności Fundacji „Orla Straż”, która niesie pomoc osobom dotkniętym wojną, terroryzmem, prześladowaniem i utratą domu. To nie była zwykła lekcja. To było spotkanie z człowiekiem, który widział miejsca, o których często słyszymy tylko w wiadomościach. I który pokazał, że dobro nie zaczyna się od wielkich słów, ale od decyzji: „nie odwrócę wzroku”.
Szczególne zainteresowanie uczniów wzbudziła obecność wyszkolonego psa, który towarzyszył prowadzącemu. Dla młodszych dzieci była to okazja do rozmowy o bezpieczeństwie, odpowiedzialności i zaufaniu. Starsi uczniowie mogli głębiej spojrzeć na temat wojny, cierpienia, pomocy humanitarnej i tego, że wybory jednego człowieka naprawdę mogą zmieniać świat.
W czasie przerw działało również stoisko Fundacji „Orla Straż”, przy którym uczniowie mogli porozmawiać, zobaczyć materiały i dowiedzieć się więcej o prowadzonych projektach. Przy zaangażowaniu Szkolnego Koła Wolontariatu, we współpracy z Radą Pedagogiczną, Pracownikami szkoły oraz Radą Rodziców udało się także zorganizować kiermasz charytatywny. Na stoisku sprzedawane były galaretki-cegiełki. Niby mała rzecz. Kubeczek galaretki. Kilka złotych. Chwila zatrzymania na korytarzu. A jednak właśnie z takich prostych gestów rodzi się dobro, które naprawdę komuś pomaga.
Dochód z kiermaszu został przekazany na rzecz Fundacji „Orla Straż”, wspierając projekt „Przystań Ocalonych” – ośrodek w Nigerii pomagający matkom samotnie wychowującym dzieci po dramatycznych doświadczeniach przemocy i ludobójstwa.
Dziękujemy panu Dariuszowi Celińskiemu oraz Fundacji „Orla Straż” za obecność, świadectwo i przypomnienie, że pomoc nie jest teorią. Pomoc dzieje się wtedy, gdy ktoś podejdzie bliżej. Gdy zapyta. Gdy wysłucha. Gdy zrobi choćby mały gest.
Dziękujemy również uczniom, nauczycielom, Szkolnemu Kołu Wolontariatu, Radzie Pedagogicznej, Pracownikom szkoły, Radzie Rodziców i wszystkim, którzy włączyli się w przygotowanie oraz przebieg tego dnia.
Bo czasem naprawdę wystarczy niewiele.
Zatrzymać się. Porozmawiać. Pomóc.
